شنبه, ۲, بهمن ۱۳۹۵

تاریخچه

اجمالی از روند شکل گیری کانون دانش پژوهان و ویژگی های آن دوران

مقدمات تأسیس

این حرکت مقدس، ثمره همان بذریست که حضرت روح الله در قلب فرزندان خود به امانت نهاده بود بذری از جنس درد و تکلیف. امام بارها و بارها در کوران حوادث اوایل انقلاب و دوران جنگ، خبر از آغاز جهادی دشوارتر برای حفظ و حراثت از شجره طیبه انقلاب اسلامی داده بودند. مبارزه ای از جنس علم و معرفت. دیری نپایید که این خبر عینیت یافت و با پایان جنگ و پیام امام مبنی بر جهاد علمی، تسلیحات نظامی جای خود را به سلاح دانش و معرفت سپرد و سنگرها در عرصه نبرد علمی برپا شد و جنگاوران دیروز تبدیل به علم آوران امروز شدند؛ برخی مسجد را بعنوان سنگر این جبهه ی جدید اختیار نمودند و برخی دیگر مدرسه و دانشگاه را.
و در همین ایام بود که ایدۀ «کار با استعدادهای برتر» در ذهن مؤسسین این حرکت شکل گرفت؛ به این معنا که افسران این عرصه تمامِ توان و ظرفیت خود را معطوف به تربیت و حمایتِ افراد مستعد با ضریب هوشی بالا نمایند، و با فراهم نمودن امکانات و شرایط لازم علمی و معنوی ایشان را تا شکوفا شدن استعدادهایشان همراهی نمایند.

(سال ۷۲ الی ۷۶)دوران تولد کانون در دامن ولایت با انگیزۀ جهاد علمی
اواخر سال ۷۲، مسئولین پایگاه شهید رجایی (واقع در مسجد امام حسن مجتبی علیه السلام محلۀ عبدل آباد که از محروم ترین مناطق تهران محسوب می شد) از افرادی که این إیده را در ذهن داشتند دعوت به همکاری نمودند و با قبول ایشان اولین سنگ بنای کانون بر پایۀ «جهاد علمی و معنوی» و «لبیک به امر ولی» نهاده شد. برخی از ویژگیهای این سالها:
– حاکم شدن حال و هوایی معنوی به جا مانده از دوران دفاع مقدس
– گشودن مَعبر دشوار المپیاد ریاضی و موفقیت در کسب مدال برنز ریاضی کشوری در سال ۷۴-۷۵(که این فتح بابی برای کسب مدال های رنگارنگ هر سالۀ کانون بود)
– وجود سیر آموزشی برنامه ریزی شده و منضبط و ابتکارِ حلقه های علمی با عنوان مباحثه
-اعتماد مسئولین به توانایی های دانش آموزانِ دوره های بالاتر و بهره گرفتن از ایشان برای حل سؤالات و اداره مباحثاتِ دوره های پایین تر
– امکاناتی از قبیل دو اتاق ۱۲ و ۲۰ متری و یک کتابخانۀ از کتابهای علمی و یک فایل سؤالات علمی و با مشکلاتی فراوان

(سال ۷۶) بصیرت سیاسی ( حفظ استقلال مالی و سیاسی و عدم وابستگی به جریانات فکری و حزبی)
– به دقت دنبال نمودن مسائل مهم انقلاب و نظام خصوصا توجه به مسائل سیاسی با جدی شدن بحث انتخابات ریاست جمهوری ۷۶ با تاکید بر اصل :
– تنظیم شدن بر مدار اوامر و منویات ولی
– عدم وابستگی به جریانات سیاسی در عین حال شنیدن آراء و نظرات مختلف
– استقلال در منابع مالی
– استمرار کسب رتبه های المپیاد های علمی

(سال ۷۷ الی ۸۰)خروج از مسجد(خروج از وطن اصلی) و تأسیس دو شعبه
مسجد به عنوان اصلی ترین سنگر توحید و خداپرستی، حاصلخیز ترین مکان برای رشد بذر انسانیت است که در فضای زلال آن موانع و آلودگی های مشرکانه رقیق تر شده و فرد با حضور در این میهمانی به فطرت خویش نزدیک تر می شود و مهیّا برای پذیرش دعوت حق می شود؛ از آنجا که کانون دعوتی جز به خداجویی و خدا خواهی ندارد این خانه الهی بهترین مکان برای منتشر ساختن این دعوت است و درواقع وطن اصلی کانون با هدفی که برای خود اختیار نموده است سنگر مسجد می باشد اما به دلیل وجودمشکلاتی همچون فشار برای حضور بچه های المپیادی در پست های ایست و بازرسی شبانه، شرکت در طرح هایی که نسبت و شأن درستی در سیر تربیتی افراد کانون نداشته و محدود بودنِ فضای آموزشی و ایجاد محدودیت های فیزیکی منجر به آن شد که بر خلاف میل باطنی از وطن اصلی و حقیقی خود هجرتی را آغاز نماییم. لذا در سال ۷۷ با همراهی خیرین وخانواده ها ملکی کوچک در مجاورت مسجد امام حسن مجتبی علیه السلام در منطقه ۱۹ خریداری و با ایجاد تغیراتی در آن آمادۀ ادامۀ فعالیت های کانون میسر شد.
– برپایی سنگری جدید در جبهۀ فرهنگی انقلاب با تأسیس شعبۀ منطقه ۱۶ در زیر زمین حسینیه ای واقع در نازی آباد در سال ۷۸
– اخذ مجوز رسمی فعالیت در سال ۷۸ از سازمان ملی جوانان تحت عنوان کانون دانش پژوهان نخبه و تصویب اولین اساس نامۀ و تشکیل اولین مجمع عمومی
– استمرار روند موفقیت های علمی با حضور در عرصه المپیادهای جهانی در سال ۸۰….

(سال ۸۱ الی ۸۲)دیدار با مقام معظم رهبری واعلام رضایت و خوشنودی معظم له، از این حرکت
در همین سال ها، فعالیت های علمی مجموعه در عین رشد درخور توجه، با سرعتی مضاعف در جهت کسب افتخارات کشوری و جهانی گام بر می داشت به گونه ای که در سال ۸۱ ، حضور در عرصۀ المپیادهای جهانی را تجربه کرد.
این دستاوردها مصادف بود با زمانی که رسانه های دشمنانِ خارجی و عوامل داخلی آن ها( روزنامه ها وشبکه های تبلیغاتیشان)جنگ روانی گسترده ای، با عنوان فرار نخبگان و شکاف میان نسل سوم با ارزش ها و آرمان های انقلاب اسلامی را در دستور کار خود قرار داده و روز به روز بر فشارهای خود می افزودند تا آنجاکه نظام اسلامی را در تقابل با نخبگان معرفی می نمودند. در این هجوم سنگین تبلیغاتی،ایده ای مقدس و طرحی راه گشا در میان مسئولین جمع،مطرح شد،«اهدای مدال ها به مقام معظم رهبری». می خواستند با اهدایِ ۱۴ مدالِ المپیادهای کشوری و جهانی به ایشان، در حرکتی نمادین نشان دهند که گذشته از مدال ها، آماده اند تا جان ناقابل خویش را به نائب بر حق حضرت حجت عجل الله هدیه نمایند و اینگونه خط بطلانی بر همۀ نقشه های دشمن بکشند و در عمل ثابت کنند «مخالفت نخبگان با نظام اسلامی» توهمی کودکانه بیش نیست.
اما این تحفۀ ناچیز، الحمدلله در نظر حکیمانۀ امام خامنه ای ارزشی بسیار یافته بود و با اینکه هنوز چند روز از اهداء مدال نگذشته بود، جمع ما را غرق در نعمتی فراوان نمودند و فرزندان کانون خود را در دیداری خصوصی به حضور پذیرفتند و با رهنمودهای حکیمانۀ خویش سرمایه ای عظیم و چراغی نور افشان به مجموعه اهدا نمودند که با گذشت سال هایِ سال، ذره ای از ارزش و نورانیتش کاسته نشده و مجموعه را غنای همیشگی بخشیده.
– تأسیس اولین کانون نخبگان بسیج (با پیگیری و دستور مستقیم فرمانده بسیج سپاه پاسداران وقت سردار حجازی)
– راه اندازی کانون خواهران بسیج برای اولین بار در سال ۸۲ بود.
– تأسیس کانون منطقه ۶ در حوالی میدان انقلاب

(سال ۸۳) منسجم شدن طرح تشکیلات کانون، شورایی شدنِ ادارۀ مجموعه
با گسترش فعالیت های کانون به مناطق دیگر و افزایش حجم محتواهای برنامه ها، لزوم تغییرات در ساختار سنتی گذشته بیش از پیش نمایان میشد. سال ۸۳ اتفاقی مبارک رخ داد و آن تحول در ساختار مدیریتی و فرآیند تصمیم گیری در کانون بود. حوادثی دست به دست هم داد تا تصمیمات کانون از شکل فردی به شورایی و جمعی تغییر نماید و اختیارات و مسئولیت های حساس در چارچوبۀ اساس نامۀ جدید به اعضا واگذار شود.
– ادارۀ شورائی جمع و در نظر گرفتن ضوابط و اصول کار تشکیلاتی
– نظارتِ یک نفر روحانی بر تصمیمات کانون
– توجه ویژه به آموزش اصول اعتقادی و گسترش روح اخلاق و معنویت در فضای مجموعه
– ورود جدی جوان تر ها به عرصه های تصمیم گیری

(۸۴ الی ۸۷) گسترش برنامه های فرهنگی و افزایش کمیّت مخاطبین و اجرای طرح انجمن ها
در طول این سال ها مجموعه در عین تثبیت برنامه های خود در عرصه های جهاد علمی، اعتقادی، سیاسی و فکری، چند برنامه مهم در دستور کار داشت :
– ادارۀ انجمنی کانون ها: به این معنا که انجمن هایی تخصصی متشکل ازدانشجو ها و معلمین در رشته های خاص تشکیل شود که اینها متکفل امر برنامه ریزی و تهیۀ محتواهای علمی و معرفتی متناسب با تخصص خود برای دانش آموزان شوند
– جذب حداکثری از طریق برداشتن برخی قیود برای ورود هرچه بیشتر دانش آموزان به کانون.
– جدی شدن مسئلۀ ارتباط با علما و دعوت از علما برای حضور هرچه بیشتر در مجموعه
– توجه به بالا بردن سطح معرفتی دانشجوها و مسئولین کانون ها؛ خصوصاً تلاش مضاعف برای مجهز نمودن مسئولین دوره ها به ابزار های مورد نیاز در عرصۀ تربیت
– راه اندازی هیئت کریم آل طاها(علیه سلام)درسطحی فراتر از مجموعه
– برپایی هیئت های منظم هفتگی درکانون
– برگزاری جشن های تکلیف، دیدار با خانواده شهدا، ……
-راه اندازی انجمن های ثقلین و قلم (که مأموریت مأنوس کردن هرچه بیشتر اعضاء با قران و هنر متعهد انقلابی را داشتند
– جلسات اولیاءو …..
– حضور دکتر احمدی نژاد در همایش سال ۸۵ کانون
– تأسیس کانون منطقه ۲۰ در سال ۸۷
– از سال ۸۵ به بعد امنای کانون باتوجه به آنکه تعداد دانشجو ها و فارغ تحصیل های مجموعه در حال افزایش بود و اکثراً بعد از دوران اتمام تحصیل به دنبال ورود به عرصه اشتغال و تشکیل خانواده بودند به فکر در انداختن طرحی افتادند تا از این فرصت به وجود آمده به نفع نظام و انقلاب بهره برد و به اهداف خود نزدیکتر شود. لذا کانون با راه اندازی مجموعه هایی همچون گروه مهندسی رضوان، موسسه جهادی دانش های بنیادین (مجد)، موسسه فرهنگی رسانه ای کاظمیون و خیریه رهپویان پیام غدیر که عمدتا با هدف توانمند سازی اعضا در حوزهایی تخصصی همچون فنی مهندسی،علوم پایه،رسانه و انفاق شکل گرفته بودند گامی بلند در جهت استفادۀ از توان نیروهای خود برای جواب گفتن به نیازهای اساسی انقلاب در حوزه های تخصصی گوناگون برداشت.

(سال ۸۸ الی ۹۱)تأسیس بنیاد امام حسن مجتبی علیه السلام و اصلاح اساسنامه
– تغییر اساسنامۀ کانون : پس از سپری شدن مدت ۵ سال از تصویب اساسنامه کانون در سال ۸۳ کانون ابعاد گسترده تری به خود گرفته بود دیگر این اساسنامه جواب گوی همۀ نیازها نبود لذا به انتخاب مجمع عمومی کانون تیم پنج نفره ای برای تهیّه پیش نویس اساسنامه بنیاد و کانون مأموریت یافتند.در کنار اساس نامه بنیاد نیز همزمان سیر پیش نویس اساس نامه کانون نیز دنبال می شد. اساس نامه ها بعد از سه ماه کار مداوم با رأی اکثریت، تصویب شده و رسماَ بنیاد امام حسن مجتبی علیه السلام تأسیس و همه امکانات و فعالیت های کانون تحت نظر بنیاد امام حسن مجتبی علیه السلام قرار گرفت.

در سال ۸۸ علاوه برتصمیات تعیین کننده مجمع عمومی پیرامون اساسنامه وساختار کانون، در عین تثبیت گام های طی شده دو امر کلان دیگر را در معادلات خود قرار داد:
– تنظیم همۀ برنامه ها با نظر عالمی ربانی و ولایت مدار که با نگاه نافذ اجتهادی و بصیرتی خود مجموعه را در تطبیق کامل با شرع مقدس و نظرات امام خامنه ای یاری نماید
– تبیین و تنظیم نظام تربیتی که شامل زیر نظام هایی همچون :
نظام مدیرتی، نظام آموزشی و علمی، نظام پرورشی، نظام جذب و گزینش، نظام تربیت مربیان و …
– در سال ۸۹ باتوجه به موفقیت های علمی اعضاء و کسب مدال های کشوری و جهانی و به جهت تجدید عهد دوباره با ولایت و درست در برهه ای از زمان، که هنوز آتش فتنۀ ۸۸ فرو ننشسته بود، اعضاء کانون طی اقدامی نمادین، ۱۵ مدالِ رنگین المپیاد های ریاضی و فیزیک و شیمی که سند افتخاراتشان محسوب می شد را به امام خویش هدیه کردند. فرماندۀ کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سر لشگر عزیز جعفری به نماینگی از حضرت آقا مدال ها را در یافت نموده و به محضر ایشان رساندند و ایشان با پیامی سراسر از نور بچه ها را مورد لطف و توجه قرار دادند. گذشته از برکات معنوی و آثار اجتماعی ، سفر دسته جمعی زیارت کربلا که از آرزوهای دیرین اعضای مجموعه بود روزیمان شد که خود دستاورد دیگر این حرکت بود.
– در سال ۹۱ نیز در پرتو عنایات الهی و توجهات ائمه علیهم السلام کانون منطقۀ امام رضا علیه السلام(۱۵)نیز راه اندازی شد
و امروز بعد از گذشت غریب به ۱۹ سال تنها در آرزوی گوشۀ چشمی از حجت خدا بر روی زمین و واسطه فیض او هستیم تا با نظر او مس وجود کانون، طلا شود.انشاالله

یک نظر

  1. با سلام خدمت دوستان بزرگوار
    خداوند انشاالله به شما توفیق روز افزون عنایت بفرماید
    یک نکته: این کانون شما قابلیت گسترش در تمام کشور را دارد از ظرفیت های دیگر نقاط کشور نیز سعی کنید حداکثر استفاده راه ببرید
    یا علی التمای دعا

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*