شنبه, ۲۸, مرداد ۱۳۹۶

بایدها و نبایدها در صحیفه حضرت امام خمینی(ره)_ مناجات شعبانیه

به گزارش سایت کانون دانش پژوهان نخبه، بخشی از مباحث ارائه شده در هفتمین جلسه سلسله جلسات کیمیای نظر (جلسات ماهیانه هیئت کریم آل طاها) توسط برادر اکبری به شرح زیر می باشد:

موضوع جلسه دوم: مناجات شعبانیه از دید امام خمینی(ره)

مناجات شعبانیه از ادعیه ای است که بسیار مورد توجه و مورد علاقه حضرت امام(ره) بوده و این از آثار، فرمایشات و عملکردشان کامل هویداست. بخش هایی از فرمایشات و مکتوبات ایشان در رابطه با مناجات شعبانیه را خدمتتان قرائت می کنم.

ایشان در باب این مناجات فرموده اند که: «در این ماه شعبان با مناجات شعبانیه که از اول تا آخر این ماه دستور خواندن آن وارد شده … خدای تبارک و تعالی را هیچ مناجات کردید؟ و از مضامین عالی و آموزنده آن در ایمان و معرفت بیش تر به مقام ربوبیت استفاده نمودید؟ درباره این دعا وارد شده که این مناجات حضرت امیر(ع) و فرزندان آن حضرت است و همه ائمه طاهرین(ع) با آن خدا را می خوانده اند و کم تر دعا و مناجاتی دیده شده که درباره آن تعبیر شده باشد! و همه ائمه طاهرین(ع) با آن خدا را می خوانده اند و با آن خدا را مناجات می کردند.»

این نکته، نکته ای است که چندین بار حضرت امام(ره) در مقاطع مختلف فرمایشاتشان به آن اشاره کردند که “ما کم تر دعاهایی را داریم که این طور در موردش سفارش شده باشد، که همه ائمه آن را می خواندند.”

«این مناجات در حقیقت مقدمه‌ای جهت تنبه و آمادگی انسان برای پذیرش وظائف ماه مبارک رمضان می‌باشد و شاید برای این باشد که به انسان آگاه انگیزه‌ی روزه و ثمره‌ی پر ارج آن را تذکر دهد.»  جالب اینجا است که حضرت امام این قید را آوردند که تازه به انسان آگاه و ملتفت، این مناجات می خواهد تذکر دهد.

«ائمه طاهرین، علیهم السلام، بسیاری از مسائل را با لسان ادعیه بیان فرموده‏اند. لسان ادعیه با لسان های دیگری که آن بزرگواران داشتند و احکام را بیان می‏فرمودند خیلی فرق دارد. اکثرا مسائل روحانی، مسائل ماوراء طبیعت، مسائل دقیق الهی و آنچه را مربوط به معرفه‌الله است، با لسان ادعیه بیان فرموده ‏اند. ولی ما ادعیه را تا آخر می‏ خوانیم و متأسفانه به این معانی توجه نداریم، و اصولا نمی‏ فهمیم چه می‏ خواهند بفرمایند.» بعد این جا امام(ره) می روند سراغ آن بخش از مناجات شعبانیه که به طور خاص مورد علاقه ایشان بوده و این را بارها قرائت می فرمودند:«در این مناجات می ‏خوانیم: الهی هب لی کمال الانقطاع إلیک؛ و انر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها إلیک، حتّی تخرق ابصار القلوب حجب النور، فتصل إلی معدن العظمه و تصیر ارواحنا معلّقه بعزّ قدسک.» بعد در توضیح این بند می فرمایند:«این جمله الهی هب لی کمال الانقطاع إلیک شاید بیانگر این معنا باشد که مردان آگاه الهی باید پیش از فرارسیدن ماه مبارک رمضان خود را برای صومی که در حقیقت انقطاع و اجتناب از لذات دنیاست (و این اجتناب به طور کامل همان انقطاع إلی‌الله می‏باشد.) آماده و مهیا کنند. کمال انقطاع به این سادگی حاصل نمی‏ شود. احتیاج فوق‌العاده به تمرین، زحمت، ریاضت، استقامت و ممارست، دارد تا بتواند با تمام قوا از ما سوی‌الله منقطع گردد و به غیر خداوند توجهی نداشته باشد. تمام صفات وارسته انسانی در انقطاع کامل إلی‌الله نهفته است. و اگر کسی بدان دست یافت، به سعادت بزرگی نایل شده است. لیکن با کوچکترین توجه به دنیا محال است انقطاع إلی‌الله تحقق یابد. و کسی که بخواهد روزه ماه مبارک رمضان را با آن آدابی که از او خواسته‏ اند انجام دهد، لازم است انقطاع‏ کامل داشته باشد تا بتواند مراسم و آداب مهمانی را به جا آورد، و به مقام میزبان تا آنجا که ممکن است عارف گردد. طبق فرمایش حضرت رسول اکرم (ص) (به حسب خطبه ‏ای که به آن حضرت منسوب است) همه بندگان در ماه مبارک رمضان به مهمانی خداوند تعالی دعوت شده‏ اند و مهمان پروردگار خود می‏باشند. آنجا که می ‏فرماید: ایّها الناس، إنه قد اقبل الیکم شهر اللّه… و قد دعیتم فیه إلی ضیافه اللّه. شما در این چند روزی که به ماه مبارک رمضان مانده به فکر باشید؛ خود را اصلاح کرده توجه به حق تعالی پیدا نمایید؛ از کردار و رفتار ناشایسته خود استغفار کنید؛ اگر خدای نخواسته گناهی مرتکب شده‏اید، قبل از ورود به ماه مبارک رمضان توبه نمایید؛ زبان را به مناجات حق تعالی عادت دهید. مبادا در ماه مبارک رمضان از شما غیبتی، تهمتی، و خلاصه گناهی، سربزند، و در محضر ربوبی با نعم الهی و در مهمانسرای باری تعالی آلوده به معاصی باشید.»

ایشان مطالب بسیار مهم و والایی را از نظر معرفتی در باب این مناجات ذکر فرموده اند که دیگر فرصت نیست بیش تر قرائت کنیم. منتهی فقط با این نکته مطالبم را خاتمه می دهم که ممکن است برای بعضی این سوال پیش بیاید که آقا ما این مناجات شعبانیه را با این مضامین عالی و بلندش درک نمی کنیم. چه کنیم؟ پس نخوانیم؟!

حضرت امام(ره) این جا این نکته را هم تذکر داده اند و فرموده اند که: «همین هم که به طور ضعیف دعا می خوانند و ذکر خدا می گویند، به اندازه همان مقدار تأثیری که در آن ها است، طوطی وار هم هست لکن در آن ها تأثیر کرده.» حضرت امام(ره) می فرمایند: “اگر طوطی وار هم شد تأثیر دارد.” « بهتر از آن هایند که تارک هستند. نمازخوان ولو این که یک مرتبه ی نازله ای دارد از آن نماز نخوان بهتر است، مهذب تر است.» و نکات دیگری که در باب این مسئله فرموده اند که من بیش تر از این مصدع نمی شوم.

شادی روح حضرت امام(ره) و همه ائمه(ع) صلوات بفرستید.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*