پنج شنبه, ۴, خرداد ۱۳۹۶

مبعث رسول اکرم(صلی الله علیه و اله)مبارک باد

ضمن تبریک این روز خجسته به پیشگاه بزرگ ثمره بعثت حضرت بقیه‏الله الاعظم، ارواحناله الفداء، و همه شیعیان منتظرش، توجه شما عزیزان را به گزیده ‏ای از چند خطبه از امیر ملک کلام امام علی(علیه السلام) جلب می ‏کنیم.

بعثت در کلام امیر مومنان امام علی(علیه السلام)
آن حضرت در قسمتی از خطبه ۳۳ بعثت پیامبر اکرم، صلّی‏ اللّه‏ علیه‏ وآله، را چنین توصیف می ‏کند:

 

خدا محمد را برانگیخت و از عرب کسی کتابی نخوانده بود و دعوی پیامبری نکرده بود. محمد، صلّی‏ اللّه‏ علیه‏ وآله، مردم را به راهی که بایست کشاند، و در جایی که باید نشاند، و به رستگاری رساند، تا آنکه کارشان استوار و جمعیتشان پایدار گردید.(۱)

در خطبه ۹۴ نیز در وصف سلسله پیامبران الهی می ‏فرماید:

 

پس آنان را در بهترین ودیعت جای به امانت سپرد، و در نیکوترین قرارگاه مستقر کرد. از پشتی به پشت دیگرش داد، همگی بزرگوار، و زهدانهایی پاک و بی‏ عیب و عار. چون یکی از آنان درگذشت، دیگری برای حمایت دین برخاست، و جانشین او گشت؛ تا آنکه تشریف بزرگواری از سوی خدای باری، به محمد، صلّی‏ اللّه‏ علیه‏ وآله، رسید، و او را از بهترین خاندان و گرامی ترین دودمان برکشید. از درختی که پیامبران خود را از آن جدا کرد، و امینان خویش را برگزید و بیرون آورد. فرزندان او بهترین فرزندانند، و خاندانش نیکوترین خاندان؛ و دودمان او بهترین دودمان. در گرداگرد مکه روییدند، و در کشتزار بزرگواری بالیدند. شاخه‏ هایشان بلند و سر به آسمان کشیده است و دست کسی به میوه آن نارسیده.

او پیشوای کسی است که راه پرهیزگاری پوید...(۲)

 

بعثت در کلام امیر مومنان امام علی(علیه السلام)
امیر مؤمنان، علیه‏ السلام، در خطبه ۹۵ به توصیف وضعیت مردمان تا پیش از برانگیخته شدن حضرت ختمی مرتبت، صلّی‏ اللّه‏ علیه‏ وآله، پرداخته می ‏فرماید:

او را برانگیخت، در حالی که مردم سرگردان بودند، و بیراهه فتنه را می‏پیمودند. هوا و هوسشان سرگشته ساخته، بزرگی خواهی‏ شان به فرودستی انداخته. از نادانی گرفتار. او که درود خدا بر وی باد، خیرخواهی را به نهایت رساند، به راه راست رفت، و از طریق حکمت و موعظه نیکو مردم را به خدا خواند.(۳)

آن حضرت در قسمتی از خطبه ۹۶ نیز حضرت ختمی مرتبت را چنین توصیف می‏ کند:

قرارگاه او بهترین قرارگاه است. و خاندان او را شریفترین پایگاه است، از کانهای ارجمندی و کرامت، و مهدهای پاکیزگی و عفّت. دلهای نیکوکاران به سوی او گردیده. دیده‏ها در پی او دویده. کینه‏ ها را بدو بنهفت و خونها به برکت او بخفت. مؤمنان را بدو برادران هم‏کیش ساخت؛ و جمع کافران را پریش؛ خواران را بدو ارجمند ساخت و سالار، و عزیزان را بدو خوار. گفتار او ترجمان هر مشکل است و خاموشی او زبانی گویا برای اهل دل.(۴)

و سرانجام در خطبه ۱۱۰ در ذکر پیامبر اکرم، صلّی‏ اللّه‏ علیه‏ وآله، می‏ فرماید:

دنیا را خوار دید، و کوچکش شمرد، سبکش گرفت و هیچش به حساب آورد؛ و دانست که خدا دنیا را از او گرفت چون چنین خواسته بود، و دیگری را ارزانی داشت چون حقیر می‏بود. پس به دل از آن روی برگرداند، و یادش را در خاطر خویش میراند؛ و دوست داشت که زینت دنیا از دیده‏اش نهان شود تا از آن رختی گرانبها نگزیند، و امید ماندن در آن به دلش ننشیند. رسالت پروردگار را چنان رساند، که برای کسی جای عذر نماند؛ و امّت خود را اندرز گفت و ترساند؛ و مژده بهشتشان داد، و بدان خواند.

ما درخت نبوتیم و فرود آمد نگاه رسالت، و جای آمد شد فرشتگان رحمت، و کانهای دانش و چشمه ‏سارهای بینش. یاور و دوست ما، امید رحمت می‏برد؛ و دشمن و کینه‏جوی ما، انتظار قهر و سطوت.(۵)

بعثت در کلام امیر مومنان امام علی(علیه السلام)

 

۱٫شهیدی، سید جعفر، ترجمه نهج ‏البلاغه، ص۱۳۰.

۲٫همان، ص۱۳۰ ـ ۱۳۱.

۳٫همان، ص۱۳۱.

۴٫همان، ص۳۴.

۵٫همان، ص۸۷.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*