شنبه, ۲۱, مهر ۱۳۹۷

اون علمی علم است که خشیت آور باشد، حیا آور باشد.

بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّمَا یَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (فاطر/۲۸)

حضرت آیت الله سید ابراهیم خسروشاهی قدس سرّه:

تنها خشیت و حیاء از خداوند نصیب دانشمندان زیرک، عالم، جهان شناس، انسان شناس میشود.

بنابر این آن کسانی که دانشمند نامیده میشوند آنها بیش از یک حرفه ای ندارند، که در امور زندگی از آن استفاده میکنند.

عالم یعنی کسی که این لانه طبیعت را مانند لانه جنگل حیوانات نشناخته است بلکه مرکز تحصیل انسانیت و ترقی و در واقع یک دانشگهاهی برای بشریت از جانب خدا دانسته .

خارجی ها هم بعضی از آنها که انصاف داشتند اعتراف کردند؛ مثلاً ویلدورانت میگوید:

دستگاه های ما انسان ساز نیست، نیمه انسان میسازد.

برای خاطر این که علوم آنها هم ابزار زندگی تهیه میکند؛ خب آن وقت این ابزار میتواندزندگی وحشیانه به ضرر بشر باشد، میتواند زندگی انسانی باشد.

این موضوع از مرحوم امام (قدس سرّه) بسیار پخش شد در ایران که :

جهان محضر خداست، در محضر خدا گناه نکنید.

این پیام علم دینی است، پیام قرآن و پیام این آیه شریفه است،تنها خشیت و ملاحظه و حیاء و خودداری و تربیت انسانی، به خاطر علم به این که جهان صاحب دارد و صاحبش حاضر و ناظر است ، تهیه میشود.

بنابر این مراکز علمی باید به این آیه هدایت بشوند.

اگر هدایت نشوند جهان را نمیشناسند، انسان هم نمیشناسند، آن وقت علومشان در اختیار سیاست بازانی مانند صدام و مانند اینها قرار میگیرد و به ضرر بشریت تمام میشود.

اون علم علمی است که خشیت آور باشد، حیا آور باشد.

انسان، خدا را و جهان را بشناسد، که جهان در محضر خداست و آن وقت در محضر خدا خطا نمیکند.

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.