پنجشنبه, ۲۲, آذر ۱۳۹۷

کتاب “از یاد رفته”

بسم الله الرحمن الرحیم

چرا امر به معروف و نهی از منکر نمی‌کنیم؟

آدمها دو دسته‌اند:

آنها که اصل امر به معروف و نهی از منکر را قبول ندارند و با عناوینی مثل فضولی کردن تو زندگی بقیه از آن یاد می‌کنند؛

و دسته دومی که به این حکم الهی بعنوان بهترین راه نجات جامعه از ناپاکی‌ها و گرایش به فضائل اعتقاد دارند.

اینکه گروه اول اهل امر به معروف و نهی از منکر نباشند چیز عجیبی نیست اما معطل گذاشتن این دستور الهی توسط گروه دوم حکایت عجیبی است که برای پرداختن به اون بد نیست از همین سوال شروع کنیم: چرا امر به معروف و نهی از منکر نمی‌کنیم؟

نمیدونیم چی باید بگیم؟ بعیده اثر داشته باشه. از برخوردی که بعدش باهامون میشه نگرانیم، انقدر زیاد شده که اگر بخوایم امر به معروف کنیم باید به همه تذکر بدیم و جوابهایی از این دست احتمالاً اصلی‌ترین جواب‌های سوال بالاست. و این جواب‌ها ثابت میکنه که برای گسترش امر به معروف و نهی از منکر میان مردم متدین نباید تنها به گفتن حدیث و آیه پیرامون اهمیت، فضیلت و ضرورت اجرای این حکم خداوندی اکتفا کرد.

اگر شما هم جزو دسته دوم هستید و علی رغم اعتقاد به این حکم اسلام، برخی سوالات و شبهه‌ها مثل آنچه گفته شد را در ذهن دارید، خوب است نگاهی به کتاب «از یاد رفته» بیاندازید.

این کتاب ۵۷ خاطره درباره امر به معروف و نهی از منکر را در خود جای داده که خواندن هر کدام از آنها می‌تواند جواب یکی از سوالات بالا را پیش رویتان قرار دهد.

جنبش دانشجویی حیا که چند سالی هست در زمینه امر به معروف و نهی از منکر فعالیت می‌کند از مخاطبانش خواسته بود تا خاطرات خود از انجام این فریضه الهی را برای سایت این جنبش ارسال کنند. «از یاد رفته» گلچینی از آن خاطرات است. خاطراتی که صرفا به مسئله بدحجابی هم محدود نشده و دعوت به نیکی‌های متعدد و همچنین نهی از بدی‌های مختلفی را شامل می‌شود.

این کتاب دو مقدمه خواندنی هم دارد که یکی را آیت الله محمدعلی جاودان نوشته و دیگری را حجت الاسلام و المسلمین علیرضا پناهیان.

جنبش دانشجویی حیا همین چند روز پیش از کتاب «از یاد رفته» و مستندی بلند به همین نام رونمایی کرد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.