پنجشنبه, ۲۲, آذر ۱۳۹۷

این برای آن ایمان های ضعیفه که گاهی هست و گاهی نیست.

بسم الله الرحمن الرحیم

آدم موقعی که مشغول گناه است، ایمان نیست.

وقتی تموم میشه، عقلش میاد سر جایش، آنوقت میزند تو سرش و توبه میکنه.

این برای آن ایمان های ضعیفه که گاهی هست و گاهی نیست. زمان گناه، نیست و زمانی هم که گناه نمیکنه، هست.

اما اگر ادامه بدهد اطاعت و فرمان خدا را به نقطه ای میرسه که دیگه غایب نمیشه(خداوند) و همیشه حاضر است و لذا هیچ وقت گناه نمیکنه.

آیت الله عزیزالله خوشوقت قدس سرّه

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.