دوشنبه, ۲۶, آذر ۱۳۹۷

بازی کاری در آموزش – قسمت اول

بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه

امروز دانش‌آموزانی که با آن‌ها مواجه هستیم؛ بومی دنیای دیجیتال هستن و هویت جدیدی دارن. آن‌ها با فناوری‌های دیجیتالی بزرگ شدن و  سبک‌های یادگیری متفاوت، نگرش‌های جدید نسبت به فرآیند یادگیری و الزامات بالاتری برای تدریس و آموختن دارن. معلمین هم باید روش‌ها و رویکردهای متفاوتی را به کار بگیرن تا انگیزه‌ی آن‌ها را برای مشارکت در یادگیری با فرآیندهایی افزایش دهند.

ماهیت بازی کاری

تعریف

اگر بخواهیم بازی‌کاری را تعریف کنیم، می‌تونیم بگیم «استفاده از زیبایی شناسی و مکانیزم‌های بر مبنای بازی برای درگیر کردن مردم، تحرک بخشی، رشد یادگیری و حل مسائل» یکم کاربردی‌ترش میشه: «بازی‌کاری تلفیق المان‌های بازی و تفکر بازی‌گونه در فعالیت‌هایی است که بازی نیستند!». یه بازی مشخصه‌های ممتازی داره که در بازی‌کاری نقش کلیدی بازی می‌کنن.

  • بازیکنان: تمام شرکت‌کنندگان – کارمندان، مشتریان (در شرکت‌ها)، دانش‌آموزان (در موسسات آموزشی)
  • چالش‌ها/وظایف: تمامی کارهایی که انجام آن‌ها منجر به پیشرفت به سوی اهداف تعیین شده می‌شه.
  • امتیازها: دست‌آوردی است که با توجه به انجام گرفتن وظایف یا چالش‌ها به دست میان.
  • سطوح: بازیکنان به توجه به امتیازات کسب شده در سطح متناسب با آن قرار می‌گیرن.
  • مدال‌ها: با انجام دادن برخی از فعالیت‌های منتخب به بازیکن اختصاص پیدا می‌کنه.
  • رتبه‌بندی: با توجه به امتیازات، مدال‌ها و یا سایر دست‌آوردها انجام می‌شه

تفاوت بین بازی‌کاری و بازی

ما در این‌جا با چند مفهوم بسیار مشابه به هم مواجه هستیم؛ بازی، شبیه سازی، تفریح و بازی‌کاری. در بعضی از اوقات مرز بین این مفاهیم برای ما چندان روشن نیست. این طور می‌توان توضیح داد که:

بازی: تمامی المان‌های معرفی شده را داره. به منظور سرگرم شدن طراحی شده اما گاهی می‌تونه بسیار جدی بشه و زندگی فرد را کاملاً درگیر کنه. مثل فوتبال حرفه‌ای. بازی‌های قوی معمولا در کنار هدف اصلی مثل پیروز شدن؛ اهداف فرعی دیگه‌ای مثل سلامتی و تندرستی و یا افزایش مهارت‌های ذهنی را در خودشون دارن.

شبیه‌سازی: جایگزینی برای موقعیت‌های کاملاً واقعی است. بیشتر برای تمرین مهارت افزایی به کار می‌ره. می‌تونه آنقدر به واقعیت نزدیک بشه که هیچ کدام از المان‌های بازی را جز واقعی نبودن نداشته باشه! مثل انواع شبیه سازهای پرواز.

تفریح: عمدتاً به اشتباه لفظ بازی را برای آن به کار می‌بریم. در تفریح هیچ هدفی بالاتر از گذشت زمان و شاد بودن وجود نداره. معمولاً ساده و پر هیجان طراحی می‌شند.

بازی‌کاری در آموزش، چرا؟

می‌شود کل برنامه‌هایی که در اپ استورهای جهان وجود دارد را به دو بخش برنامه‌های کاربردی و بازی‌ها تقسیم کرد. برنامه‌های کاربردی به اپلیکیشن‌هایی گفته می‌شود که متناسب با یک نیاز خارجی کاربران طراحی شده‌اند. مزیت این برنامه‌ها در هر چه بهتر برآورده کردن آن نیازها است. اما بازی‌ها به چه منظوری طراحی شده‌اند؟ در درجه‌ی اول مهم‌ترین وظیفه‌ی بازی‌ها پر کردن اوقات خالی (یا حتی غیر خالی) کاربران به شیرین‌ترین و جذاب‌ترین شکل ممکن است. به طوری که گذر زمان را به هیچ وجه حس نکنند! زمانی جلوه‌های بصری، گرافیکی و داستان روایی مهمترین اجزای یک بازی برای سرگرم‌کردن کاربران بودند. امروزه با رشد گوشی‌های هوشمند و دسترسی آسان و قوی به اینترنت، گاهی یک ایده‌ی ساده بدون هیچ جلوه‌ی ویژه و یا داستان خاصی ساعات بسیار زیادی از کاربران را به خودش اختصاص می‌دهد. بازی‌هایی چون ۲۰۴۸ و Pins از این جمله بازی‌ها هستند. با توجه به مطالعات انجام شده با بهره‌گیری از ساز و کارهای بازی‌کاری میزان یادگیری مهارت‌های جدید در حدود ۴۰ درصد افزایش می‌یابد. مهم‌ترین نقطه ضعف نظام فعلی یاددهی پایین بودن میزان درگیری دانش‌آموز در فرآیند یادگیری است. با رشد فناوری اطلاعات و نفوذ آن به عموم مردم و بخصوص دانش‌آموزان، تقریبا همه‌ی مخاطبین نظام آموزشی ساعات خوشی را در کنار بازی‌ها تجربه‌ کرده‌اند. برای آن‌ها خیلی خوشحال کننده می‌شود اگر مجددا خاطراتی از آن ساعات را سر کلاس تجربه کنند!

ان شاالله در قسمت بعدی به چگونگی پیاده سازی بازی‌کاری در آموزش می‌پردازیم.

سید امیر موسویان

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.