پنج شنبه, ۲۶, مهر ۱۳۹۷

“حس دیدار” روایت می کند حال و هوای اهدا کنندگان مدال را با نائب امام زمان عیه السلام (علیرضا ظهری)

بسم الله الرحمن الرحیم

قسمت اول: علیرضا ظهری ( مدال نقره المپیاد ریاضی کشوری)

۱-قبل از دیدار چه احساسی داشتی؟

خوب خوشحال بودم . هر چه به دیدار نردیک تر میشدیم این حس خوشحالی یشتر میشد . لحظات آخر  استرس هم گرفتم .

۲-حرف خاصی رو آماده کرده بودی که اونجا بخونی؟

متن که نه حرف خاصی نداشتم فقط گرفتن انگشتر برای مسول دورمون آقای داور بود که باید انجامش میدادم. اگه برای خودم انگشتر می خواستم جرات نداشتم بگیرم ولی چون آقا مرتضی گفته بود هر طوری شده گرفتم.

۳-از حال و هوای اونجا بگو . موقع دیدار چه حسی داشتی؟

وقتی آدم رهبر مملکتشو میبینه مسلما خیلی خوشحال میشه . اونجا یکم فضا سنگین بود ، همه منتظر بودن آقا بیاد و فضای سنگینی بود وقتی آقا اومدن همه لبخند زدن و جو سنگینی که حاکم بود شکست . آقا خودشون یه جذبه ای دارند که هرکی آقا رو ببینه جذبشون میشه

۴-قبلا فکرشو میکردی یه روز آقارو ببینی؟

نه واقعا فکر نمی کردم آقا رو از این نزدیکی ببینم

۵-خانواده و دوستات چه بازخوردی داشتند؟

همه خوشحال شدند و خانوادم اصرار داشتند انگشتر رو ببینن ولی انگشتر دست میلاد بود و نتونستن انگشتر را ببینن

۶- نکته ای حرف خاصی چیزی نیست که بگی؟

نه فقط خیلی دوست داشتم که آقا مدال ها رو به خودمون بر نمیگردوندند و پیش خودشون نگه میداشتن یا لااقل مثل دوره ها ی گذشته به آستان قدس هدیه میدادند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.