دوشنبه, ۱, آبان ۱۳۹۶

گپی با بزرگ ترهای کانون/ بخش سوم از گفت و گو با آقای حسن زاده

در ادامه دوبخش قبلی از مصاحبه با جناب آقای حسین حسن زاده، هم اکنون بخش سوم از این گزارش تقدیم عزیزان می شود

سوال: از چه زمانی و چگونه با جلسات روضه و هیئت، ارتباط برقرار کردید ؟ برنامه ای ثابت برای هیئت رفتن دارید؟

به خاطر وجود جلسات پنجشنبه های کانون، هیئت آمدن ما شکل جدی تری گرفت قبل از آنهم در هیئت محل با بچه ها سراغ دیدن علم کشیدن و جابه جا کردن پایه های علم می رفتیم و یا طبل و دوقل می زدیم و یا انتهای صف دسته عذاداری زنجیر می زدیم

نقش هیئت و توسل به ائمه علیهم السلام بسیار جدی است، خصوصا برای فردی که مشکلات بر او هجوم می آورد نیاز به جایی دارد که فضای آرامی داشته باشد و فکر کند و مقداری تذکر بشنود و توسلی نماید و مقداری گریه کند همه اینها جزء ضروریات زندگیمان می باشد و پیگیر هستم و سعی می کنم هر هفته این برنامه را داشته باشم

سوال : جلسات حاج آقای صالحان و نقش جلسات حاج آقا را چطور ارزیابی می کنید؟  چه ویژگی باعث شد از میان جلسات اخلاق تهران به این جلسه رجوع کنید؟

به دنبال این بودم که در ایام هفته زمانی را اختصاص دهم به جلسات اخلاق و وعظ  و خدا لطف کرد که با جلسات حاج آقای صالحان آشنا شدم و سعی کردم به طور منظم جلسات چهارشنبه شب های حاج آقا برم. برای خود من قابل استفاده بوده و توصیه می کنم کسی که دانشجو و یا دانش آموز است یک همچین برنامه ای برای خودش اختصاص بدهد

داشتن سیر مشخص پیرامون یک موضوع ومطرح کردن  عالمانه مطالب اینکه از قبل یادداشت و منظم شده و همراه بودن جلسه با روضه و توسل از مهمترین ویژگیهای جلسات چهرشنبه های حاج آقا می باشد که برای من جالب است

سوال: شما از سال ۷۸ – ۷۹ وارد مجموعه شده اید تفاوت کانون قبل تعامل با حاج آقا و کانون بعد از تعامل با حاج آقا را در چه می بنید ؟ نقش روحانیت را در روند کانون چگونه ارزیابی می کند؟

کانون فرازو نشیب زیاد داشته و آبستن حوادث بوده اما مقاطعی که ما شیب صعودی داشتیم زمانهایی بوده که حاج آقایی (روحانی) برای کانون وقت گذاشته برای نمونه اوایل دوران دانشجویی ما خاطرتان هست که حاج آقای الهی جلسات اخلاق داشتند این جلسات برای ما و بزرگترهای کانون خوب بود. مهم است که یک عالمی به برنامه نظارت داشته باشد و در مسائل اخلاقی اعضاء کانون را راهنمایی کند حضور حاج آقا صالحان همین نقش را برای کانون داشت اونجاهایی که یکدفعه اوج گرفتیم به سمت بهتر شدن در مسائل فرهنگی و تربیتی و برنامه های کانون رفتیم در مواردی بوده که حاج آقا خودشان ورود پبدا کرده اند و قبول کردند به عنوان روحانی بنیاد مسئولیت داشته باشند

شما شاهد بودید در مقاطعی که نظرات مختلف می شد و در نحوه اداره کانون نظرات متعدد و پراکنده مطرح بود جایی که اختلاف را تبدیل به وحدت می کرد و نظرات را انسجام می داد و در مسیر درست هدایت می کردند وجود ایشان بود خوب ورود پیدا می کردند با بچه ها به تبادل نظر می پرداختند و نظرات همه را می شنیدند و در انتها یک مسیر روشنی انتخاب می شد بگونه ای که در آخر جلسه با ایشان همه به نقطه مشترک می رسیدیم و نظراتمان واحد می شد ایشون برای اکثر بچه ها محل امید و اتکا می باشد و یک وزنه تعادلی اند برای کانون ها.

با تجربه ای که از کانون دارم باید بگویم اگر در جمع های این چنینی عالمی حضور نداشته باشد کجروی ها و انتخاب های غلط کردن و مسیر کوتاه را انتخاب نکردن خیلی اتفاق می افتد و مجموعه های زیادی بودند به دلیل نبودن یک روحانی توانمند یک مسیر اشتباه را طی کرده اند

چراکه ما در زندگی فردی خودمان مسائل متعددی را شاهدیم که برای حل آنها، نیاز به عالم مشاوری داریم تا استنباط دینی کند و راه را روشن نماید لذا به طریق اولا در مسائل کانونی و جمعی مسائل متعددی پیش می آید که تنها حضور یک عالم می تواند گره گشایی نماید و اگر نباشد چنین روحانی مسئله به درستی حل نمی شود

وقتی حوادث کانون را بررسی می کردم ما مسیر درست و کوتاهتر را زمانی انتخاب می کردیم که حضور یک عالم را در مجموعه داشته ایم

 

– با قرآن و ادعیه چقدر مأنوس هستید؟

یکی از مسائلی که افسوسش را می خورم این هست که بهره خیلی کمی از قرآن ادعیه می بریم که این مسئله در دوره دانشجویی برام پر رنگ تر هم شده . قرآن خواندن ما از جنس قرآن خواندن آدمهایی که می خواهند هر روز یک صفحه قرآن بخوانند اما این که چقدر بهره ببریم و چقدر از معارف آن استفاده کنیم مناسب نبوده و از این مسئله افسوس می خورم و به دنبال تقویت این موضوع هستم

از ادعیه های مشهور در ایام خاص استفاده می برم، دعاهایی مثل مناجات شعبانیه، دعای ابو حمزه ثومالی و … سعی در خواندن آنها دارم در طول ایام هفته از دعای عهد که اکثر دوستان کانون می خوانند بنده هم می خوانم و هر از چندگاهی هم شاید دعای کمیلی هم بخوانم؛ در این زمینه هم عقبم، از گنجینه عظیم صحیفه سجادیه خوب استفاده نمی کنیم و تنها رجوع های موردی داشته ام.

معمولا برنامه های این چنین دارای افت و خیز است در ماههایی مثل ماه رمضان بهتر می شود اما بعد از آن افت پیدا می کند. معمولا تا آنجا که حس و حال داشته باشم می پردازم و سعی دارم که قرآن خوندنم با توجه به معانی باشه و برخی از آیات هستند که ارتباط بیشتری با آنها برقرار می کنم و بر روی آن ها فکر و تأملی می کنم.

سوال : در کوران های مسابقات علمی و مسائل کنکور و رقابت های دانشگاهی نسبتتان با مناجات و قرآن چگونه بوده؟ کمتر به آنها توجه پیدا می کردی یا اینکه بالعکس؟

شب های امتحان، شبهای رسیدن به خداست، به بچه های دانشگاه می گفتم: یکی پایان نامه است که انسان را به خدا نزدیک می شود چراکه خیلی فشار روی دوش آدم می آید شرایطی پیش می آید که توسل به شهدا و ائمه خیلی زیاده، این طبیعی است که انسان در سختی ها تلنگرهای بیشتری می خورد تا حواس خود را جمع کند. نا خواسته توجه انسان جلب به سمت معنویت می شود این شرایط سخت و فشار علمی سبب می شود تا به دنبال تکیه گاهی بگردی تا به آن تکیه دهی که معمولا بچه مذهبی ها و کانونها این تکیه گاه را در هیئت ها و در ارتباطشون با خود جستو جو می کنند

یک نظر

  1. سلام تشکر از زحماتتان
    در مورد مصاحبه فکر میکنم اگر یه فرد بیرونی مطالعه کنه نتونه چهره درستی از مجموعه رو درک کنه بیشتر المپیاد و یه کمی فضایی مذهبی اصلا به اصل کانون که تو در باره ما سایت اومده نمیرسه سرفصل هایی مانند زندگی اسلامی هم جهتی ،تشکیلات اسلامی، سربازی امان زمان عج ، تمدن اسلامی رو میشه تو سوالات بهتر در آورد دوباره خسته نباشید یاحق

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*